Web Sitesi Yedekleme: 3-2-1 Kuralı ve Geri Dönüş

Yedekleme, site dosyalarının ve veritabanının bozulma, yanlış silme veya saldırı durumunda geri alınabilmesini sağlar. Hosting panelinde “günlük yedek” yazması yeterli güvence değildir; kaç kopya tutulduğu, nerede saklandığı ve geri yüklemenin denenip denenmediği önemlidir.

3-2-1 yaklaşımı

Klasik 3-2-1 yaklaşımı verinin en az üç kopyasının, iki farklı tür ortamda ve en az birinin ayrı yerde bulunmasını önerir. Güncel bulut ortamlarında bu ilke farklı uygulamalarla hayata geçirilebilir. Amaç tek sunucu veya tek hesap arızasının bütün kopyaları aynı anda yok etmesini engellemektir.

Yedek kapsamını doğru belirleyin

WordPress için wp-content dosyaları, veritabanı, özel yapılandırmalar ve gerektiğinde e-posta hesapları önemlidir. Yalnızca dosya yedeği, sipariş ve kullanıcı kayıtlarını tutan veritabanı olmadan eksik kalabilir. E-ticaret sitelerinde yedek sıklığı sipariş hacmine göre sıklaştırılmalıdır.

Geri yükleme tatbikatı

Kopyanın gerçekten açıldığını, veritabanına bağlanabildiğini ve kritik formların çalıştığını ayrı test ortamında sınayın. Kurtarma noktası hedefini (RPO) ve kabul edilebilir kesinti süresini (RTO) iş gereksinimlerine göre belirleyin. Yedek dosyalarını yetkisiz kişilerin indiremediğinden emin olun.

Uygulamalı ipucu

Her gece aynı sunucudaki tek klasöre yedek atan bir sistem, sunucu tamamen kaybolduğunda bütün kopyaları kaybedebilir. Daha sağlam senaryoda günlük veritabanı yedeği ayrı depolama hesabına kopyalanır, haftalık geri yükleme denemesi yapılır ve saklama süresi yazılıdır. Ödemeleri ve müşteri kayıtlarını korumak için bu detaylar hayati olabilir.